Studijska posjeta Memorijalnom centru Jasenovac

26.05.2018 održana je posjeta Memorijalnom centru i Spomen području Jasenovac.

Učesnici/ce posjete su imali priliku da se upoznaju sa istorijom stvaranja kompleksa logora Jasenovac koji je osnovan 1941. godine. Kustosica Martina Barešić je kroz jednočasovni obilazak predavanjem upoznala učesnike/ce sa samim detaljima nastanka logora pod vodstvom NDH i ustaša.

Nezavisna Država Hrvatska uspostavljena je 10. aprila 1941. godine uz podršku nacističke Njemačke i fašističke Italije. Kao takva, izdana je zakonska naredba da se svi Srbi isele sa područja tadašnje NDH. Neki od njih su deportovani u Srbiju, neki poslani na rad u Treći Rajh a ostatak srpskog stanovništva zatvoreno u logore širom NDH. Ustašama nije bio cilj istrijebiti Jevreje, ali je tu nacistička Njemačka uvidjela priliku za progonom Jevreja te naredila ustašama da i Jevreji moraju biti likvidirani. Tokom povlačenja ustaša iz logora 1945. godine

su spaljeni i uništeni svi dokumenti kao dokazi zločina koji su vršeni. Kompleks logora Jasenovac je javnosti bio prikazan kao radnički kamp, međutim godinu dana kasnije kada su u kamp dovođena djeca, najviše sa Kozare, javnost je počela sumnjati u tvrdnje NDH.

Spomen područje Jasenovac je izgrađeno na području bivšeg koncentracijskog logora III Ciglana Jasenovac. Iako danas ne postoje objekti koji su služili u svrhu logora, oni su obilježeni zemljanim humcima i udubljenjima koji predstavljaju autentična mjesta objekata i stratišta unutar samog logora.  Memorijalni muzej i Spomen područje Jasenovac je službeno otvoreno 1968. godine. Tokom devedesetih godina prestaje sa radom, te se ponovo otvara 2006. godine.

Kompleks logora Jasenovac su sačinjavali: Bročice, Krapje, Ciglana, Kožara i Stara Gradiška.

22. aprila 1945. godine 600 zatočenika uz vodstvo Ante Bakotića je izvršilo proboj.  Od 600 zatočenika koji su izvršili proboj, svega njih stotinjak se spasilo.

Isti dan, par časova kasnije, proboj su izvršili zatočenici Kožare. Od njih 176, spasilo se samo 11.

U današnjici još uvijek postoji velika potreba za otvaranjem dijaloga o pitanjima ratova u bivšoj Jugoslaviji kao i o proteklom građanskom ratu tokom devedesetih godina na teritoriji bivše Jugoslavije. Sučaovanje s prošlošću je jedan od bitnih načina prevazilaženja pitanja koja nas opterećuju. Ovim temama je bitno pristupiti iz više uglova, te na pravilan i nepristrasan način sagledati istorijske činjenice bez revizionističkog pristupa kako se zločini više ne bi ponovili.